Νυστέρι

Κόψε κι άλλο!

Πέμπτη, Οκτωβρίου 19, 2006

Άβυσσος

Σήμερα συνειδητοποιήσα ότι δεν ξέρω τελικά ούτε τον ίδιο μου τον εαυτό. Όχι τίποτα το ιδιαίτερο, απλώς είχα τη θεία επιφοίτηση ότι τελικά είμαστε άβυσσος, πεντακόσια μικρά ψάρια που κολυμπάνε στα σκοτεινά και ποτέ δεν τα ξέρουμε όλα. Σίγουρα, κάποια είναι μεγαλύτερα και πιο σημαντικά από κάποια άλλα, αλλά το τι κάνουμε, σκεφτόμαστε, αποφασίζουμε και αισθανόμαστε κάθε στιγμή εξαρτάται από το προς τα πού κολυμπάνε στο σύνολό τους τα ψαράκια... Φιλοσοφικό και γλαφυρό έως γραφικό, δε λέω, αλλά όταν χάνεις τη μπάλα και δεν ξέρεις τι σου γίνεται βγάζει ένα κάποιο νόημα:)

Τώρα... πού έβαλα τη βαριοπούλα; Καιρός για την καθημερινή μου εγκεφαλοθεραπεία:P
Technorati Technorati tags:

2 Σχόλιο/-α:

  • γιατρέ, όταν έρθει ο ασθενής και σου πει σώσε το παιδί μου κι εσύ δε θα μπορείς, νομίζω ότι οι προβληματισμοί σου θα είναι εντονότεροι...

    Από τον/την Blogger Αντώνιος, στις Παρασκευή, Οκτωβρίου 20, 2006 12:58:00 π.μ.  

  • Ίσως, αλλά είναι τελείως διαφορετική κατάσταση - το να κάθεσαι στο χαλαρό και να επιδίδεσαι σε αυτοενδοσκοπήσεις είναι διαδικασία εκ του ανέτου, και βγάζει κάτι τέτοια συμπεράσματα. Όταν υπάρχει έκτακτη ανάγκη (είτε είναι για εσένα τον ίδιο, είτε για άλλον όπου έχεις την ευθύνη) αναλαμβάνει το ένστικτο, η πρωτοβουλία παίρνεται αυτόματα και εκεί ξέρεις ακριβώς τι πρέπει να κάνεις.

    Αυτό όμως δε σημαίνει ότι ξέρεις και το ποιος ακριβώς είσαι, ούτε το γιατί παίρνεις κάποιες από τις αποφάσεις που θα πάρεις στη ζωή σου...

    Από τον/την Blogger Flareman, στις Παρασκευή, Οκτωβρίου 20, 2006 6:35:00 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Αρχική